شێعر و پەخشان

من نامە

 

 

 

شعری از غمگین بولی
ترجمه: رزكار جبارى

هان هيچكس بە جای من، 
من نباشد.
حتى منی ديگرهم!
هان هيچ کس بە جای من،
دروغ نگويد.
حتى راستى گفتن هم!
هان هيچكس بە جای من،
 حرف نزند.
حتى پس از مردن هم!

من هاوارم، چ قوڕگێک دەمچڕێ؟

  

و: نەژاد عزیز سورمێ

چى بکەم هاوتەمەنەکانم؟
کە من هەموو بەیانییەک
لە ڕۆژنامە ڕۆژانەییەکاندا
دەنگت بە سوورى بەرەواژەوە،
وێنەى ڕۆژێکى ڕەش دەخوێنمەوە؟
برسییەتى جووتیاران دەخوێنمەوە؟

من هاوارم، چ قوڕگێک دەمچڕێ؟

و. نەژاد عزیز سورمێ

چی بكەم هاوزاكانم؟

لە كاتێكدا بە ڕمێكی شكاو و زمانێكی بڕاوەوە

بۆ شەڕ دەچم؟

چونكە من لە ئاشتی شەڕدا نووسراوم

من و تۆ دوو خه‌یاڵی ته‌واو نه‌کراوین

دڵی رۆژهەڵات

من خه‌ون به‌و ڕۆژانه‌وه‌ ده‌بینم

که‌ له‌ ماڵی تۆ سه‌رخه‌وێ بشکێنم

تۆ خه‌ون به‌و رۆژانه‌وه‌ ده‌بین

که‌ له‌ ژیر ساباتێكا

یه‌کتری بنووسینه‌وه‌

منداڵی و کۆڵانەکان

لە فارسییەوە: بەناز ئەحمەدی

هەتاوی شاری ئێمە

ماڵەکەی بە کاتی رۆژئاوا بوون

دوور نەبوو!

لەم نزیکانە

هەر لە پشت ئەو کەنارە ئاوە بوو!

منم، کاوەی جوانیی

ئەحمەد رەسوڵ

من بەم هەموو ناسکییەوە کوا تاقەتی شەڕی ئەو هەموو دڵڕەقییەم هەیە،

من بەم هەموو جوانییەوە کوا حەوسەڵەی جەنگ لە دژی ئەو هەموو دزێویەی ئێوەم هەیە.

مەتەرێزیك بە دڕ بوونم دووكەڵ دەكات

هاشم عەلی وەیسی

هیمایەكی چەند سەیرە سینگت
رووت بە بەژنت دا پیاوم
رووت بە بەژنت دا تاساوم
رووت بە بوونتدا فەوتاوم
دڕندەتر لە شێر
و 
شەراویتر لە سەنگەرم 

 

مەرگ لە بسفۆردا

 

و. نەژاد عزیز سورمێ

بەرەو قوڵایی شۆڕدەبیەوە

بەڵام نقوم نابى
داخۆ لە تاراوگەدا
بەرەو سوڵتانخانى عەشق
بەسەر هەورێکى سەوزەوە گەڕایتەوە؟

مەرگەسات

کانی حەمەدەمین
ئەم هەموو هەوڵەتدا و
من هەر بەرەو پاییز هەنگاوم نا
ئەم هەموو دەریابوونەت
منی نەفرەتی
مەلە فێر نەبووم!